ഓരോ തവണ വായിക്കുമ്പോഴും പുതിയൊരു അനുഭവം പകരുന്ന
ആ വരികൾക്കിടയിൽ,
വാക്കുകൾക്ക് വഴങ്ങാത്ത
ചില മൗനങ്ങളെ ഒരൊറ്റ പേരിൽ തളച്ചിടാൻ
അദ്ദേഹത്തിനല്ലാതെ മറ്റാർക്ക് കഴിയും?
നെഞ്ചിൽ ഒരു കവിത കുരുങ്ങിക്കിടപ്പുണ്ട്,
വരികളാകട്ടെ ചുണ്ടുകളിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നു.
ശലഭങ്ങളെപ്പോലെ അവ പാറിനടക്കുകയാണ്,
ഈ കടലാസ്സിൽ ഒന്ന് ചെന്നിരിക്കാൻ അവ കൂട്ടാക്കുന്നില്ല.
എത്ര നേരമായി ഞാനിവിടെ ഇരിക്കുന്നു;
അക്ഷരങ്ങൾ വഴങ്ങാത്ത ഈ വെള്ളക്കടലാസ്സിൽ
ആ പേര് മാത്രം ഒരു കവിതയായി തെളിയുന്നു.
അതുമാത്രം മതി, ഈ കവിത പൂർണ്ണമാകാൻ;
ഇതിലും മികച്ചൊരു വരി എനിക്ക് ഇനിയെവിടെ തിരയാനാണ്?
नज़्म उलझी हुई है सीने में
मिसरे अटके हुए हैं होठों पर
उड़ते फिरते हैं तितलियों की तरह
लफ़्ज़ कागज़ पे बैठते ही नहीं
कब से बैठा हूँ मैं जानम
सादे कागज़ पे लिख के नाम तेरा
बस तेरा नाम ही मुकम्मल है
इससे बेहतर भी नज़्म क्या होगी
Poem by: Gulzar
Source: Rekhta / Rajibroy.com
