2010 മേയ് 17, തിങ്കളാഴ്ച
ഇന്നലെ കണ്ട സിനിമ
(Meaning of Title:
Gupy gane- Gupy the singer
Bagha Byne- Bagha the Drummer(Dhol മാതിരിയുള്ള സംഗീത ഉപകരണം)
2010 മേയ് 7, വെള്ളിയാഴ്ച
സുഖമോ ദേവി

----------------------------------------------
വീണ്ടും ഒരു പൂരം കൊടിയേറി.(അമ്പലംകാവ് പൂരം മെയ് 13 നു. പഴയ ഒരു പോസ്റ്റ് ഇതാ വീണ്ടും )
----------------------------------------------
രാമന്: നാണു നായരെ ,
പയ്യന്: പയ്യന് സാറേ നു വിളിക്കെടാ ചെക്കാ
രാമന് : പയ്യന് സാറേ, അമ്പലംകാവ് പൂരത്തിനെ പറ്റിയും മറ്റും ചെറിയ ഒരു "കാച്ചിപ്പൊരിക്കല്" ആയാല്കൊള്ളാം .
പയ്യന് : ഓ ഗൃഹാതുരന്റെ വിമ്മിഷ്ടം ലെ. അതിന് വാസുവാണ് കേമന്. തൂലിക കൊടുക്ക്.
വാസു: അത് ഞാനേറ്റു.
"അതിജീവനത്തിനായി അടിച്ചേല്പിച്ച പക്ക്ാതയുടെ മുഖംമൂടിയോട് വിടചൊല്ലി, നഗരത്തില്നിന്നു ഒരു മേടമാസപ്പുലരിയില് ഞാന് അമ്പലംകാവിലെത്തിയനേരം അമ്പലപ്പറമ്പിലെ അരയാലിനോടായ് ചോദിച്ചു "സുഖമോ ദേവി" .
നിലാവില് മതിമയങ്ങി നില്ക്കുകയായിരുന്ന "അവള്" എന്നെ മന്ദമാരുതനാല് തഴുകി. ലാസ്യമോ, ശ്രിന്കാരമൊ , വാത്സല്യമോ എന്നറിയാത്ത കാറ്റിന്റെ ആ തലോടല് എന്നെ വര്ഷങ്ങള്്ക്കു പുറകിലേക്കെത്തിച്ചു . അഹങ്കാരത്തിനും ആത്മവിശ്വാസതിനുമിടയിലെ നേരിയ നൂല്പ്പാലത്തില് നിന്നിരുന്ന കൌമാരത്തിലേക്ക്.
അമ്പലംകാവിന്റെ താളലയസ്പന്ദനങ്ങള് മറ്റാരേക്കാളും കൂടുതല് അറിയുകയും ആസ്വതിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു എന്ന് അഹങ്കരിച്ചിരുന്ന ഞങ്ങള്.......
നിലാവുള്ള രാത്രിയില് അമ്പലപ്പറമ്പിലെ പാറയില് കിടന്നു നാളെയുടെ സ്വപ്നങ്ങള് നെയ്തിരുന്ന ഞങ്ങള് ......
നാളെയെന്തെന്നറിയാഞ്ഞിട്ടും സ്വപ്നങ്ങള് കണ്ടിരുന്ന ഞങ്ങളെ നോക്കി പുഞ്ചിരി തൂകിയിരുന്ന ചന്ദ്രന്. ഈ സ്വപ്നങ്ങളുടെ വര്ണപ്പൊലിമയില്് അമ്പലംകാവിലെ രാത്രികള് പകലുകളായ് മാറിയിരുന്നു. രജനിയെ പരിണയിച്ച ഞങ്ങളെ അസൂയയോടെ കള്ളനോട്ടം നോക്കിയിരുന്ന പകലുകള് . ഈ സ്വപ്നങ്ങള്്ക്കുളള ഉത്തരം തേടലില്് ഞങ്ങള് പല നഗരങ്ങളിലായി ഒറ്റപ്പെട്ടു. "ഞങ്ങളെ" വെറും "ഞാന്" ആക്കിയ നഗരങ്ങള്".
പ്രവാസം- "ബാല്യകൌമാരത്തില് സ്വരുക്കൂട്ടിയ ഛായാബിംബങ്ങളുടെ, ഗന്ധ സ്പര്ശത്തിന്റെ തവണകളായുളള പിന്വലിക്കല്. ജന്മനാട്ടിലേക്കുല്ല ഓരോ മടക്കുയാത്രയുടെ ഒരുക്കങ്ങളും അവന് വര്ണ്ണിക്കാനാവാത്ത വികാരമാകുന്നു. ഓരോ മടക്കുയാത്രയും ഓര്മ്മകളുടെ ഉത്സവങ്ങളും.
ആകാശത്തെ മേഘമാലകളെ ചുംബിച്ചു നിലക്കുന്ന പശ്ചിമഘട്ടത്തിന്റെ സൌന്ദര്യം നുകര്ന്ന് പാലക്കാടന് ചുരവും താണ്ടി കേരളക്കരയിലേക്ക് വരുമ്പോള് ,മണിയറയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന നവവധുവിന്റെ ജിഞാസയായിരുന്നു ഓരോ തവണയും. പിന്നീടുള്ള ഓരോ വഴിയോരക്കാഴ്ച്ചകളും ഓര്മ്മകളുടെ മധുവിധുവും.
പ്രഭാതത്തെ വരവേല്ക്കുന്ന ശിവപുരി. നേരിയ ഇരുട്ടില് സുപ്രഭാത സംഗീതത്തില് ലയിച്ചുനില്ക്കുന്ന തേക്കിന്കാടും വടക്കുംനാഥനും. പ്രഭുദ്ധനായ മലയാളിക്കു, വാര്ത്തകളുടെ പ്രാതല് എത്തിക്കാന് പരക്കം പായുന്ന മുന്സിപ്പല് സ്റ്റാന്റിലെ പത്രവിതരനക്കാര്. ചന്ദനത്തിരിയുടെ മാസ്മരിക ഗന്ധത്തില് മുങ്ങി നില്കുന്ന ബസ്സുകള്. പുത്തന് പള്ളിയുടെ സൌന്ദര്യം നോക്കി ഇനിയും മതിവന്നിട്ടില്ലാത്ത രാമവര്മ്മ തമ്പുരാന്. പാല്ക്കാരന്റെ വിളിച്ചുണര്ത്തലുകള് . പാല്കുപ്പി മതിലിന്മേല് വച്ചു പോയനേരം മതിലും പാല് കുപ്പിയും പറയുന്ന നിഷ്ക്കളങ്കതയുടെ കഥകള്. ഈ ദ്രിശ്യങ്ങളിലെല്ലാം ഇത്ര വശ്യ സൌന്ദര്യം ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നോ? ഞാന് മധുരനൊമ്പരത്തോടെ സ്മരിക്കുന്നു, ഇതായിരുന്നു നിന്റെ നഷ്ടങ്ങള്, അല്ലെന്കില്് പുതിയ കണ്ടെത്തലുകള്.
നഷ്ട ലാഭങ്ങളുടെ തുലനത്തില് സൂര്യന്റെ ആദ്യകിരണം വീണിരുന്നു. അമ്പലംകാവിലെ സുപ്രഭാതം. ഓര്മ്മകളുടെ ഭാരം ഇറക്കി വെച്ചു നേരെ ചെന്നത് അമ്പലക്കുളത്തിലേക്ക്. കടവിനും പറയാനുണ്ടായിരുന്നു ഒരുപാടു കഥകള്. വൈകുന്നേരത്തെ കളിയും കഴിഞ്ഞു സൂര്യനെയും "മുള്ളൂരെക്ക്" യാത്രയാക്കി ചിലവഴിച്ചിരുന്ന സന്ദ്യകളുടെ കഥകള് . മുങ്ങി നിവര്ന്നപ്പോഴേക്കും കാലം ഒരുപാടായി. ഓര്മ്മകള്ക്ക് മങ്ങലായോ? ഇല്ല. ഓര്മ്മകള്ക്കും വീഞ്ഞിനുമുള്ള സ്വഭാവം , പഴക്കം മാധുര്യം വര്ധിപ്പിക്കുന്നു"
പയ്യന്: "വാസൂ അത് കൊനീആക്(COGNAC) ആയിരുന്നോ?"
വാസു: "രാമാ, കാല്കപ്നികതയുടെ വിരസതയില് പയ്യന് തെറി വിളി തുടങ്ങി , തൂലിക നാണു വിനു കൈമാറുന്നു."
പയ്യന്:" ഇനി ഞാനും ഒരു പിടുത്തം പിടിക്കാം "
"കുളക്കടവില് നിന്നും നേരെ എത്തിയത് പഴയ പൂര്ത്തീകരിക്കാത്ത കഥയിലെ നായകന്മാര്ക്കിടയിലേക്ക് ---
"തുലാക്കാറ്റു പോലെ കടന്നുപോയ ഒരു തലമുറ ". (വി.ടി. യോട് സലാം)
കാലമെന്ന കാഥികന് അവരെ വിവിധ ദേശങ്ങളിലെത്തിച്ചപ്പോള് പിന്നീടുള്ള ഓരോ മേട മാസത്തിലുമവര് ഒന്നിച്ചു, കഥകള് പങ്കുവച്ചു . അതില് ദുഖമുണ്ടായിരുന്നു വിരഹമുണ്ടായിരുന്നു ,സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നു
അമ്പലംകവിലംമ്മയുടെ പിറന്നാളിന് തലേനാള് . തന്റെ പൊന്നോമനകളോടായി മുകളില്നിന്നൊരു അശരീരി: " ദാഹത്താല് വലയുന്നോ എന്റെ മക്കളെ?". അയലത്തെ സുന്ദരിയുടെതായിരുന്നു അത്. അമ്പലംകാവിലമ്മ കള്ളച്ചിരിയോടെ നോക്കി . അരയാലിനെകൊണ്ട് സംഗീതമാലഭിപ്പിച്ചു. ആശരീരിയെ പിന്തുടര്ന്ന് അവര് എത്തിയത് ആത്മാക്കളുടെ വിശ്രമ സ്ഥലമായ മുള്ളുര് ഷാപ്പില് . ശാലീന നിലാവില് കുളിച്ചു നില്ക്കയായിരുന്നു "ഷാപ്പ്" സുന്ദരി . അത് തലമുറകളുടെ സംഗമം ആയി . വൃതഭങ്ങിയറിയട്ടെ എന്ന് കൂട്ടത്തിലൊരുവന് കളിവാക്ക് ചോദിച്ചപ്പോള് നൂറു ജന്മം നോമ്പ് നോറ്റൊരു "ഷാപ്പ്ണി " യാന്നീ രാധയെന്നവള് മറുപടി പറഞ്ഞു (എത്ര കുടിച്ചാലും ബോധം പോകില്ല എന്ന് വായിക്കുക) . കഥകളുടെ നിര അങ്ങിനെ പോകുന്നു ."
പയ്യന്: "വാസു ഇനി താനായിക്കോ "
വാസു: " അതെ ഇന്നു പൂരം. ഓരോ നിമിഷവും മണിക്കൂറുകളും ഞങ്ങള്ക്ക് മേളപ്പൊരിക്കലാകുമ്പോള് അതില് വര്ത്തമാനകാലം ഭൂതകാലമാകുന്നത് നോക്കി നിശ്വസമാടക്കിയിരുന്ന ഞങ്ങളും.
ഇനി ഞങ്ങള്ക്ക് പിരിയാന് സമയമായി. ഞങ്ങളില് നിന്നും "ഞാന്" ലേക്കുള്ള തിരിച്ചു പോക്ക്. പോകാന് നേരം ഞാന് വീണ്ടും ആരാഞ്ഞു. "സുഖമോ ദേവി?" . മറുപടി മഴയായിരുന്നു. വേനല്മഴ പുതു മണ്ണില് തീര്ത്ത മാസ്മരിക ഗന്ധത്തില് മതിമറന്നു ഞാനങിനെ നിന്നു.
തുലാവര്ഷത്തെ വേനല്മഴയുടെ പുതു രൂപത്തില് കണ്ടപ്പോള് മഴയുടെ തോഴനായ മണ്ണിന്ടെ കണ്ണുനീരില് കലര്ന്ന പുഞ്ചിരിയോ ഈ ഗന്ധം.
ആ കണ്ണുനീര് അമ്പലംകാവിലെ രാത്രികളെ സ്വര്ഗതുല്ല്യമാക്കിയിരുന്ന മിന്നമിന്നികളുടെതായിരുന്നോ?
ആ കണ്ണുനീര് വിട ചൊല്ലുന്ന കാമുകിയുടെതായിരുന്നോ? അമ്മയുടേതായിരുന്നോ? ഭാര്യയുടെതായിരോന്നോ?
മഴയില് ലയിച്ച് ഞാന് വീണ്ടും ഉരുവിട്ടു "സുഖമോ ദേവി, സുഖമോ ദേവി, .........."
പയ്യന്: " ഇതു പോരെടാ ചെക്കാ?"
രാമന്: "പൊടിപൂരം തിരുനാളില് , നിര്മാല്യം"
-പിന്നീടുള്ള അവരുടെ പ്രവാസ ദിനങ്ങള്ക്കുള്ള ലഹരിയായി ഈ സ്മരണകള്. അടുത്ത കാത്തിരിപ്പിന്റെ തുടക്കവും-
*******************************************************************
2010 ഏപ്രിൽ 27, ചൊവ്വാഴ്ച
കാലം മായ്ക്കാത്ത ചുമര് ചിത്രങ്ങള്
2010 ഏപ്രിൽ 22, വ്യാഴാഴ്ച
എത്തീട മോനെ മ്മടെ പൂരം.
ദാ കാണണദണ് "Elite"- ആര്യന്പാടത്ത് സാമ്പിള് വെടിക്കെട്ട് കാണുമ്പോള് അന്ന് (എന്ന് ,ന്ന് ചോദിച്ചാല്, അന്നെന്നെനു ഉത്തരം) കണ്ടിരിന്ന ഒരേഒരു ചുവപ്പ് വെളിച്ചം, അത് elite ഹോട്ടലിന്റെതു മത്രം. അടാട്ടുന്ന് നോക്കുമ്പോള് കാണണ അ 'ചോപ്പ'വെളിച്ചണ് ഗടി ഞങ്ങടെ തൃശ്ശൂര് .
അരമനീം, പ്രതീക്ഷീം കാല്യ, കവിതെലോന്നു മുട്ടാം - ഞ്ച്ചാല് പൂരം പ്രമാണിച്ച് "പ്രതീക്ഷ" "അരമന" എന്നീ ബാറിലെ ദാഹജലം കാല്യാ, ദൂരെള്ള കവിത ബാറില് ഒന്ന് പോയി നോക്കാംനു സാരം .
ഇന്ന് അബ്ദുള്ള ആറാ മോനേ കളി - തൃശൂര് പൂരത്തിന് തീയെറ്ററുകളില് അന്ന് പല ചിത്രങ്ങളുടെയും രണ്ടാം എഡിറ്റിംഗ് നടക്കും. ഒരുകൊല്ലം ജോസ് തിയേറ്ററില് അന്നത്തെ സൂപ്പര് ഹിറ്റ് ആയിരുന്ന "His Highness Abdulla", സിബി മലയില് അനാവശ്യമായി കുത്തി കയറ്റി എന്ന് തൃശൂര്കാര്ക്ക് തോന്നിയ പല രംഗങ്ങളും വെട്ടി ആറ് show വരെ ഓടി . പിറ്റേന്ന് വന്ന കമന്റ് - ഇന്ന് അബ്ദുള്ള ആറാ മോനേ കളി.
എരമ്പി- പൂരത്തിന് പൂരപ്പറമ്പില് നിന്ന് കിട്ടുന്ന സംഭാരവും മോന്തി അതിലെ പച്ച മെളകും മാറ്റി, ഗ്ലാസ്സിനെയും അത് കൊടുത്തവനെയും നോക്കി തൃശൂര് സ്റ്റൈല് കള്ളച്ചിരിയോടെ പറയും "എരമ്പി ചക്കരെ, എരമ്പി നീയ് ".
മടത്തില് വരവിനും, തെക്കോട്ടിറക്കത്തിനും, കുട മാറ്റത്തിനും, ഇലഞ്ഞിത്തറ മേളത്തിനും , വെടിക്കെട്ടിനും ഒക്കെ അപ്പുറം ഞങ്ങള് തൃശൂര് ത്രിശുകാര്ക്ക് ഇതുപോലെ കുറെ വെടിക്കെട്ട് കൂടെയുണ്ട് തൃശൂര് പൂരവുമായി ചേര്ന്ന്.
നാളെ തൃശൂര് പൂരം ആയ സ്ഥിതിക്ക് , അങ്ങിനെ ചില സംഗതികള് ജയരാജ് വര്യര്് പൊരിക്കുന്നത് താഴെ വായിക്കാം(മാതൃഭുമിയില് വന്നത് )
കണ്ട പൂരം... കേട്ടതും
ജയരാജ് വാര്യര് (മാതൃഭൂമി article: Posted on: 08 Apr 2010)
വെളിയന്നൂരില് ബസ്സിറങ്ങി പലേടത്തുനിന്നും സംഭാരം കുടിച്ച്, കടുകിട്ട ബലൂണുകള് വീശി, താളംപിടിച്ച് ആനച്ചൂരും പന്തത്തിന്റെ ഗന്ധവും ആസ്വദിച്ച ബാല്യം തന്നെയാണ് ഇന്നും. കൊമ്പും കുഴലും തീര്ക്കുന്ന 'പെപ്പരപേ' എന്ന ശബ്ദത്തിന് സമാനമായി ഒരു ബലൂണുണ്ടായിരുന്നു. ഊതിവിട്ടാല് അത് 'പേ' എന്നാണ് ശബ്ദിക്കുക. കടുകിട്ട ബലൂണും 'പേ' എന്ന് മിണ്ടുന്ന ബലൂണും കിട്ടിയാല് അന്ന് ആഹ്ലാദമായിരുന്നു.ആനകളും വാദ്യകലാകാരന്മാരുമായിരുന്നു അന്നത്തെ താരങ്ങള്. പൊന്നില്കുളിച്ച കരിവീരന്മാരും വിയര്പ്പില് മുങ്ങിയ വാദ്യമേളക്കാരും എന്നും വിസ്മയം ജനിപ്പിച്ചവരായിരുന്നു.കാലം ഒരുപാട് കഴിഞ്ഞിട്ടും നമ്മെ ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ആഘോഷം തന്നെയാണ് തൃശ്ശൂര് പൂരം. മതേതരമഹിമയുടെ ഉയര്ന്ന മസ്തകം, ഘടകകക്ഷികള്ക്ക് (പൂരങ്ങള്ക്ക്) തുല്യസ്ഥാനം, കാഴ്ചക്കാര്ക്ക് ഒരേ മനം, ഒരേ സ്വരം... ഒരേ താളം.ഒരേ കോമ്പൗണ്ടില് താമസിക്കുന്നവര് തമ്മില് പരസ്പരം അറിയാത്ത കാലമാണിത്. പുതിയ കോളനി, ഫ്ളാറ്റ് സംസ്കാരം- അവര്ക്കുള്ള സന്ദേശമാണ് ഈ പൂരം.
ദേവീദേവന്മാരുടെ കണ്ടുമുട്ടല്, പരസ്പരം തിരിച്ചറിയാത്ത അയല്ക്കാര്ക്കുള്ള ഒരു ഓര്മപ്പെടുത്തല്. ദേവദേവനായ വടക്കുന്നാഥനെ വണങ്ങി, പരസ്പരം കണ്ടുമുട്ടി താളത്തില് അലിഞ്ഞ്, ചമയത്തില്ക്കുണുങ്ങി പിരിഞ്ഞുപോകുന്ന പൂരങ്ങള്.ഷര്ട്ടും പാന്റ്സും ജുബ്ബയും ചുരിദാറും ചെരിപ്പും ധരിച്ച് ജാതിമതങ്ങള്ക്കതീതരായി ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് ആര്ക്കും പ്രവേശനം നല്കുന്ന സമത്വസുന്ദരദിനം.ആകാശച്ചിറകില് ഒരേ ഈണത്തില് ശ്രുതിയിലും കൈകൊണ്ട് താളമിടുന്ന ദിനം. ഇരുട്ടിന്റെ മഹാഗര്ഭത്തില് ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച രഹസ്യം വെളിച്ചവും പൊന്നും പൂവും വിതറി ആകാശച്ചെരുവില് പൂത്തിറങ്ങുന്ന പൂര രാത്രി.കഴിഞ്ഞദിവസം ഷൊര്ണൂര് റോഡില്വെച്ച് ഒരാളെ കണ്ടു. ഡല്ഹിയിലാണ് ജോലി. പൂരത്തിന് പത്തുദിവസം മുമ്പ് പതിവായി നാട്ടിലെത്തുന്ന പൂരസ്നേഹി.''പത്തൂസം മുമ്പ് ഇമ്മളെത്തും. ലീവ് കിട്ടീലെങ്കിലും ജോലി പോട്ടേന്നുവെയ്ക്കും. മ്മക്ക് എന്തൂട്ട് തേങ്ങ്യാ? മ്മക്ക് പൂരം കഴിഞ്ഞിട്ടേള്ളൂ ജോലീം കീലീം... പൂരം മ്മക്ക് അലക്കണം... പൂരംന്ന് പറഞ്ഞാ പെടക്ക്യന്നെ.. പെടാന്ന് പറഞ്ഞാ... ജാതി പെടാ...''വര്ഷങ്ങള്ക്കുമുമ്പ് പത്തനംതിട്ടയില്നിന്ന് ഒരാള് പൂരം കാണാന് വന്നു. കൂട്ടുകാരന്റെ ക്ഷണപ്രകാരമാണ് വരവ്. സാക്ഷാല് തൃശ്ശൂര്ക്കാരനായ ചങ്ങാതി സംഘാടകരില് പ്രധാനിയുമാണ്. മൊബൈല് ഫോണോ, മറ്റു സൗകര്യങ്ങളോ ഇല്ലാത്ത കാലമാണ്. അമ്പലത്തിന്റെ മുമ്പില് വന്നിട്ട് കമ്മിറ്റി ഓഫീസില് കയറി രാമചന്ദ്രനെ ചോദിച്ചാല് മതി എന്നാണ് പറഞ്ഞിരുന്നത്.പത്തനംതിട്ടക്കാരന് എത്തിയപ്പോള് രാത്രിയായി. ക്ഷേത്ര ഓഫീസിലെത്തി ചോദിച്ചു.രാമചന്ദ്രന് ഒണ്ടോ?ഓഫീസിലെ ഗൗരവക്കാരന് പറഞ്ഞു.''പ്പന്നെ ഇവിടെ ഇണ്ടാര്ന്നു. കുളിപ്പിക്കാന് കെണ്ടോയി''.പത്തനംതിട്ടക്കാരന് ഞെട്ടി. 'ഈശ്വര...രാമചന്ദ്രനെ കുളിപ്പിക്കാന് കൊണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു. അപ്പോള്...?വീണ്ടും ഒന്നുകൂടെ കറങ്ങിയശേഷം മറ്റൊരു കമ്മിറ്റിയംഗത്തോട് തിരക്കി.''നമ്മുടെ രാമചന്ദ്രനെ കണ്ടോ?കമ്മിറ്റിക്കാരന് പറഞ്ഞു: ''അയ്... ഇപ്പന്നെ കൊണ്ടോയേള്ളോ... പട്ട ഇടുക്കാന് പോയിരിക്ക്യാ...''''എന്റമ്മേ... കുളിപ്പിച്ചതും പോരാതെ... വീണ്ടും പട്ടയടിക്കാന് പോയോ..?പത്തനംതിട്ടക്കാരന് ശരിക്കും വിയര്ക്കാന് തുടങ്ങി. ഒന്നുംകൂടി കറങ്ങിത്തിരിഞ്ഞ് ഓഫീസിലെത്തി. ഇത്തവണ കണ്ടുപിടിക്കും, തീര്ച്ച.'രാമചന്ദ്രന് എവിടെ ഒണ്ട്?''ഓഫീസില് ഇരുന്ന മൂന്നാമന് കമ്മിറ്റി പറഞ്ഞു: 'തലേക്കെട്ട് കെട്ടിക്കാന് കൊണ്ടുപോയി'(ആദ്യം കുളിപ്പിച്ചു...പിന്നെ പട്ടയടിച്ചു..., ഇനി തലേക്കെട്ടും കെട്ടിച്ചാല് പൂരം കുശാലായല്ലേ.)അവസാനം രണ്ടും കല്പിച്ച് രാമചന്ദ്രനെ തിരിച്ചറിയാന് ഒരു സൂചന 'ക്ലൂ' (അന്നില്ലാത്തത്) നല്കി.''നല്ലപോലെ തടിച്ച്...വെളുത്ത് മീശയില്ലാത്തയാളാ രാമചന്ദ്രന്...''കമ്മിറ്റിക്കാരന് പറഞ്ഞു.''മാഷേ, ഇവിടെ ഒരു രാമചന്ദ്രനെ ഉള്ളൂ. അതും വെളുത്തിട്ടല്ല. കറുത്ത് തടിച്ച്... രണ്ടുകൊമ്പും നാലുകാലും രണ്ട് ചെവിയുമുള്ള രാമചന്ദ്രന്.''അപ്പോഴാണ് ആഗതന് വിഷയം പിടികിട്ടിയത്.ഇതൊരു കഥയാണോ യാഥാര്ത്ഥ്യമാണോ ഫലിതമാണോ? അറിയില്ല.
മറ്റു തൃശൂര് പൂരം വിശേഷങ്ങള് താഴയൂള്ള മാതൃഭൂമി link ക്ലിക്ക് ചെയ്താല് വായിക്കാം.
http://www.mathrubhumi.com/thrissurpooram/index.php
2010 ഏപ്രിൽ 9, വെള്ളിയാഴ്ച
മേടം
പൂനേച്ചി സുപ്രജാ രാമാ
പൂര്വ്വാ സന്ദ്യാ പ്രവര്ത്തതേ
ഉത്തിഷ്ഠ നായരധ്വജ
ത്രൈലോക്യം വിപ്ലവം കുരു."
-പ്ര: രാമന്സ് - (ഗ്രോ വാസു. സ:ശിവരാമന് എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോലെ പ്ര:രാമന്സ് എന്നാല് പ്രവാസി രാമന്സ് എന്നാകുന്നു)രാമന്സ് പായില് എഴുനേറ്റിരുന്നു ചുമരില് നോക്കി.

ഭൂ" തീര്ത്ത വട്ടത്തില് നിന്ന് പുറത്ത് ചാടാന് വെമ്പുന്ന മാതൃഭുമി തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു, ഇടത്ത് മീനം- മേടം, വലത്ത് പൈങ്കുനി ചിത്തിരൈ"നടുവില് ഏപ്രില്്. മേടം കണ്ടപ്പോള് രാമന്സിന് അസ്കിത വന്നു. ഏതിന്റെ? ഗൃഹാതുരന്റെ. കണ്ണടച്ച് കുറച്ചു നേരം പത്മാസനത്തിലിരുന്നു. "ചെമ്പും നീലയും നിറമായ ആകാശത്തിലൂടെ താണ് പറക്കുന്ന മിനിജെറ്റുകള് മാതിരി വിഷുപക്ഷികള് ഊളയിട്ടു പോയി. ഇലക്ട്രിക് ഹോണിന്റെ ശബ്ദത്തില് "കീ" എന്ന് അവ കാലത്തെ വിളിച്ചറിയിച്ചു.കിഴക്കേ വാ, വിത്തും കൈകൊട്ടുംഇന്ക്വിലാബ് സിന്ദാബാദ് !" (@#$%#^)
വിഷുപക്ഷിയുടെ താഴെ മലര്ന്നടിച്ചു കിടക്കുകയാണ് കടവില് കോള്,ആക്കറ്റാന്, ഒമ്പതുമുറി, പുത്തന്കോള്, കരിമ്പാടം എന്നീ നാമധേയങ്ങളില് പാടശേഖരന്മാര്. തിളയ്ക്കുന്ന പകലും അതിന്റെ ചൂടില് വാടി സ്ഥബ്ദമായി നില്ക്കുന്ന രാത്രിയും. കാററ് എന്നവന് പണി മുടക്കിലും. മറ്റെല്ലാം അണഞ്ഞിട്ടും ആളിക്കത്തുന്ന തീ പോലെ പൂത്തു നില്ക്കുന്ന പൂമരങ്ങള്.
നാണു: "രാമാ, ഞാന് 'ചാത്തന്സ്' എഴുതിയത് ഇത് കട്ടിട്ടാണ് എന്നുകൂടി കാച്ച് നീ. മാറ്റി കുറുക്കിയ സംഗതി മുഷിയില്ല്യാ, തുടര്ന്നും കാച്ച് "രാമന്: "Thank you Mr.നാണു നായര്" (നനുആരെ, ഇത് മറന്നാലും ഞാന് മരിക്കില്ല്യ) , ഞച്ചാല് നമുക്ക് തൊടങ്ങാനര്ത്ഥം." വിഷയം എന്താന്ന് വെച്ചാല് ഏപ്രില് എന്ന മേടം തന്നെ. മേടത്തെ ഓര്മ്മകളില്നിന്നു ഒന്ന് tune ചെയ്തപ്പോ ചിതറിയ കുറെ ചിത്രങ്ങള്.

ചാണകം കൊണ്ട് മെഴുകി വൃത്തിയാക്കിയ കളങ്ങളില്, കൊയ്തെടുത്ത കറ്റകള് വെക്കാനൊരിടം തേടി നടക്കുന്നവര്.
നെല്ല് മൂട്ടാനുള്ള ചാക്കിനായി പരക്കം പായുന്നവര്, ഇവരെ നോക്കി ആടി തീര്്ന്ന നാടകത്തിലെ നായകനെ പോലെ വറ്റി വരണ്ടു വിണ്ടു നില്ക്കുന്ന ചാലുകള് .
നെല്ലും വൈക്കോലും വേനല്മഴയ്ക്ക് മുന്പേ അവരവരുടെ വീട്ടിലെത്തിക്കാന് നെട്ടോട്ടമോടുന്ന കൂട്ടം. കാലിലടിച്ച ലാടവും, കഴുത്തില് കെട്ടിയ മണിയും, വണ്ടിയുടെ മരച്ചക്രത്തില് കെട്ടിയ ഇരുമ്പുപട്ടയും കൊണ്ട് വെട്ടുവഴിയില് ചെമ്പട താളം തീര്ത്ത് ഇതിനൊക്കെ സംഗീത സംവിധായകനായി നീങ്ങുന്ന കാളവണ്ടി, അവ ടാറിടാത്ത വഴികളില് നിന്നും ഉയര്ത്തുന്ന ചെമ്മണ് പൊടിയുടെ പുകമറ. പുറകെ വരുന്ന ഉണങ്ങിയ വൈക്കോലിന്റെ മണം. വണ്ടിയുടെ ഡ്രൈവന്റെ സ്ഥാനത്തായി കട്ടിയുള്ള കോട്ടന് ഷര്ട്ടിട്ടു ചന്തുമാന്.
എല്ലാം കഴിഞ്ഞു പടിഞ്ഞാട്ടു പോകാന് യാത്രയാകുന്ന നാല് മണി സൂര്യന്, സൂര്യന് സാക്ഷിയായി ആര്യന്പാടം. മധ്യവേനല് അവധിയില് പുതിയ കളിയിടങ്ങള് തേടിയുള്ള യാത്രയില് നിധിയായി കിട്ടിയ ആര്യന്പാടം. കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞ പാറപോലെ ഉണങ്ങി കിടക്കുന്ന സ്ഥലം ഓരോ ദിവസവും പഞ്ഞി പോലെ മാര്ധവമായത് ഫുട്ബോള് കളിയുടെ അനന്തരഫലം. ഓരോ ലോങ്ങ് കിക്കിലും ബോളിനോപ്പം പറന്നുയരുന്ന പൊടിയും അതിന്റെ മണവും- അത് മേടമാസത്തിന്റെ മണം. നാലുമണി സൂര്യനെയും യാത്രയാക്കി ഒറഞ്ഞു നിറത്തിലുള്ള പട്ടീസണിഞ്ഞു പടത്തിന്റെ ഓരത്ത് വാമപ്പു ചെയ്യുന്നവര്. പെനാല്ടി കിക്ക് ബെലാംടി ആയതും, ലോഡിറക്കിയ ശേഷം യൂണിയന്കാര് നേരെ കളിക്കളത്തിലിറങ്ങി 'പെലെയും', 'ഗുള്ളിറ്റും', 'ഹിഗ്വിറ്റ യും' ആയിരുന്നതും, ശശിയേട്ടന് 'മറഡോണയായി ' തകര്ത്തിരുന്നതും ഈ ആര്യന്പാടത്ത്.
Not able to read?
എന്നെക്കുറിച്ച്
- Raman
- Pune/ Adat, Maharashtra/Thrissur, India
- 'കണ്ണീർ പുറത്തു വരാതിരിക്കാൻ പയ്യൻ ചിരിച്ചു'